Książe współczesny

Fragment tekstu:

„…Christie i Geis określają osoby makiaweliczne mianem amoralnych. Twierdzą, że nie są one ani niemoralne, ani z natury antyspołeczne. Po prostu przymykają oko na moralność. Robią to – jak sądzą – co przyniesie im największą korzyść. Osoby o wysokim natężeniu makiawelizmu priorytet nadają pieniądzom, władzy i rywalizacji, mniejsze znaczenie mają dla nich takie motywy, jak budowanie wspólnoty czy rodzina. Ukierunkowane są na osobisty zysk. Działają ostrożnie i oportunistycznie. Charakteryzuje je cynizm. Bezwzględnie dążą do obranego celu za pomocą manipulacji i podstępu. Własną chciwość i egoizm określają mianem pragmatyzmu. Makiawelizm wiąże się z niskim poziomem ugodowości, sumienności, empatii i nastawienia na współpracę. Ludzie tacy stosują strategie antyspołeczne. Na ołtarzu namacalnych celów składają osobiste relacje. ”

Tytuły podrozdziałów:

Ciemna triada rozdzielona; Zbrodnie i wykroczenia; Neurologia makiawelizmu; Nie na przyjaciela.